In mijn vorige blog schreef ik vanuit Erden. Aan de Moezel. We zouden naar Noorwegen gaan, maar het leven liep anders. Thuis vroeg mijn moeder van 94 om dichtbij te zijn. En dat waren we.We hebben op een mooie, warme manier afscheid van haar mogen nemen. 94 jaar. Een vol leven. Met verdriet, maar vooral

Soms gooit het leven roet in het eten. We zouden nu in Noorwegen staan. Koffers bijna gepakt, route uitgestippeld, helemaal klaar voor. Tot mijn moeder aangaf dat het anders moest lopen thuis. En ineens was daar die knoop: teleurstelling, schakelen, en ook het besef dat plannen nu eenmaal soms anders lopen. Dus zitten we nu

Soms weet je diep van binnen dat er meer in je zit. Jarenlang voelde ik dat ik meer uitdaging zocht in mijn werk. Ik wist dat ik talenten had die ik graag wilde inzetten, maar hoe? Ik hield van koken, bakken, organiseren, feestjes bedenken en de mooiste vakanties met bijzondere activiteiten samenstellen. Toch bleef ik